Lieve Paulus,
Hartelijk bedankt voor al je brieven. Ik lees ze met veel plezier! (Ik merk trouwens dat ik tutoyeer – is dat oké?)
Er moet me iets van het hart. Om eerlijk te zijn zou ik het liefst een keer met jou op date willen. Gewoon afspreken om te praten, bedoel ik. Maar het zal nog wel een eeuwigheid duren voor het zover is. Daarom doe ik het nu maar even zo.
Al anderhalf jaar geleden vroeg mijn voorganger me om te preken over singles. Ik schrok me naar! Kun je een kwetsbaarder onderwerp bedenken dan dat? Of ervaar jij dat anders? Hm, ik vermoed eigenlijk van wel. Nou ja, ík meed dit onderwerp liever. Maar een paar weken geleden heb ik het toch gedaan! En mede dankzij jou is dat gelukt! Ik sprak over 1 Korintiërs, hoofdstuk 7.
Soms heb ik er ontzettend de balen van om alleen te zijn. Of eigenlijk: het kan me mateloos irriteren als de zoveelste persoon me vraagt waarom ik niet getrouwd ben. Alsof het een keuze is. Ik héb er helemaal niet voor gekozen. Het is gewoon zo gelopen. Punt. Uit.
Tijdens mijn preek heb ik wat van deze frustraties kunnen uiten. Maar ik heb natuurlijk ook verteld welke kijk jij erop hebt. Je schrijft dat je als single de Heer kunt dienen zonder afgeleid te worden, met heel je ziel en zaligheid, met lichaam en geest. Dat enthousiasmeert me om een voorbeeld te zijn voor mensen om me heen. Niet dat dat altijd meevalt, maar ik zie het wel als een bijzondere uitdaging! Thanx!
Je schijft ook: als je single bent, moet je gewoon single blijven. Wat heerlijk nuchter! In mijn voorbereiding trof het me dat je de nadruk legt op de relatie met de Heer, en niet op de burgerlijke staat. Het heeft mij opnieuw gemotiveerd om te erkennen welke voordelen mijn huidige status heeft.
(Tussen haakjes: Ik blijf heus wel openstaan voor andere tijden, maar ik heb me voorgenomen dat dit nooit ten koste mag gaan van het genieten van de zegeningen die God mij nu geeft! Ik kan oprecht zeggen dat ik God intens dankbaar ben voor het nu.)
Na mijn voorbereiding had ik zelfs zin om te gaan preken. En ik moet zeggen dat ik er ook echt van genoten heb. Ik kan me geen preek herinneren waarin we zo veel gelachen hebben. En tegelijkertijd zag ik ook meer tranen dan anders. Door mijn eigen tranen heen trouwens.
Ik heb maar gewoon eerlijk gezegd dat ik een ander ideaalplaatje had en dat er met mij waarschijnlijk veel meer mensen zijn van wie de dromen niet zijn uitgekomen. Er kwamen vervolgens mensen naar voren die in al hun gebrokenheid de gemeente vertegenwoordigden. Single, verliefd, verloofd, getrouwd, gescheiden. In al onze kracht en kwetsbaarheid. Ik voelde me opeens niet meer zo alleen, maar gezegend met de eenheid met de Heer en met elkaar. Jij schreef er al over en ook ik heb het aan den lijve ervaren: God is goed!
En Paulus … jij bent om te zoenen! Bedankt voor je support!
Een heilige kus,
Paulien
Update november 2018:
Inmiddels is dit mijn meest gelezen blog: Of ik getrouwd ben …
Bron foto bovenaan: Eljee Bergwerff
